ตอนที่ 242 ข้าราชบริพารเก่าแห่งราชวงศ์ก่อน

เฉินเสียนจับมือแม่ทัพโฮ้วและขอให้เขาลุกขึ้น โดยกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพคอยปกปักรักษาดินแดนต้าฉู่ไว้ ช่างน่ายกย่องยิ่งนัก โปรดลุกขึ้นเถิด จิ้งเสียนรับความเคารพเช่นนี้ไว้ไม่ได้”

น้ำตาไหลอาบแก้มของแม่ทัพโฮ้วขณะที่เขาลุกขึ้น เขากล่าวว่า “ก่อนหน้านี้กระหม่อมได้ยิน

ตอนที่ 243 ทุกอย่างคือหมากที่เขาวางไว้

ในเวลานั้นแม่ทัพใหญ่เจิ้นซีป้องกันพรมแดนทางด้านตะวันตก ทั้งเคร่งครัดและน่าเกรงขามจนพวกหมานอี๋ซึ่งเป็นชนเผ่าป่าเถื่อนไม่กล้าสร้างปัญหา ทว่าเวลานี้อำนาจของเขากลับมีน้อยยิ่งกว่ารองแม่ทัพที่อยู่ข้างกายจ้าวเทียนฉีเสียอีก

ซูเจ๋อลดเสียงต่ำลงและมีเพียงเฉินเสียนเท่านั

ตอนที่ 244 ไม่ใช่เรื่องที่ท่านจะเข้ามาสอด

เฉินเสียนกล่าวว่า “ด้วยเหตุนี้จึงกล่าวได้ว่าสาเหตุของการพ่ายแพ้ครั้งนี้ ส่วนใหญ่มาจากแม่ทัพจ้าวผิดเวลาจนเสียแผนและไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง”

คิดๆ ดูแล้ว ก่อนที่ฉินหรูเหลียงจะมาที่นี่ จ้าวเทียนฉีก็เป็นใหญ่ที่สุด ณ ที่แห่งนี้ คนผู้นี้เป็นคนหัวแข็งที่ถือความคิดของต