ตอนที่ 20 กินเข้าไปอย่างไรก็คายออกมาอย่างนั้น

เซียงซั่นดูเหมือนจะหวาดกลัวในตัวเฉินเสียนมากกว่า ไม่กล้าเข้าใกล้เธอนักและห่างออกไปไม่กี่ก้าว แล้วกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า: “ท่านแม่ทัพได้ยินว่าองค์หญิงอยากไปเอายาบำรุงที่คลังเก็บของ แต่ได้ยินหมอหลวงจากวังบอกว่าร่างกายขององค์หญิงทรงอ่อนแอเกินไป ไม่สามารถใช้

ตอนที่ 21 ระวังจะให้โทษ

ในเวลานั้นหลิ่วเหมยอู่เดินมาแถวนี้พร้อมกับเซียงซั่น เมื่อเงยหน้ามองแล้วเห็นเฉินเสียนอยู่ที่ศาลานางจึงลังเลอยู่ครู่หนึ่งว่าจะก้าวเข้าไปดีไหม ทว่ายังมีความกล้าพอที่จะไม่หันหลังกลับ

เหตุผลที่มีบอกหลิ่วเหมยอู่ว่านางไม่ควรปะทะกับเฉินเสียนตรงๆ

ทว่าที่นี่เป็นสถานที่ที่หลิ่วเหมยอ

ตอนที่ 22 สาวใช้ผู้ซื่อสัตย์

เฉินเสียนไม่แม้แต่จะเงยหน้ามอง เธอเอ่ยอย่างสงบว่า “ก่อนอื่นท่านแม่ทัพใหญ่ต้องเต็มใจเหยียบย่างเข้ามาในลานเล็กๆ ของข้าเสียก่อน” เธอพลิกหน้าหนังสือพลางเอ่ยอีกว่า “รบกวนแม่นมจ้าวช่วยไปบอกพ่อบ้านหน่อยสิ บอกให้เขาส่งคนไปเชิญเหลียนชิงโจวมาหาข้าที”

คราวที่แล้วก่อนจากไปเหลียนชิ