บทที่ 192

ตอนที่ 192 เวลานั้นเขาก็เหมือนหมาบ้า

ฉินหรูเหลียงไม่มีเวลาว่างอยู่ในจวนเลย

ทุกวันเขาต้องไปที่สนามซ้อม เลือกทหาร ฝึกฝนทหารใหม่

เฉินเสียนได้ยินคนใช้ภายในจวนคุยกันว่าจะสู้รบแล้ว

แล้วก็มีคนพูดว่า แต่จะฉลองตรุษจีนแล้ว ไม่สามารถรอให้ผ่านฉลองตรุษจีนแล้วค่อยไปสู้รบหรือ?

หลิ่วเหมยอู่ที่อยู

บทที่ 193

ตอนที่ 193 ออกศึก

เฉินเสียนกำมือจนกลายเป็นหมัด เธอกำมันแน่นมาก

เธอรู้ว่าตัวเองบางทีควรที่จะอดทน

แต่คำพูดของฉินหรูเหลียงทำให้เธอโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เธอไม่สามารถอดทนมันได้ เธอต่อยไปบนใบหน้าของฉินหรูเหลียง“เทียบกับเขาแล้ว ท่านนั่นแหละที่เหมือนหมาบ้า”

ฉินหรูเหลียงเซถอยไปสองก้าว เอื้อมมือป

บทที่ 194

ตอนที่ 194 เขาถูกลวนลามข้างถนน

เฉินเสียนหลุบตาลง ผูกสายรัดอย่างสงบไม่รีบร้อน

ใจของฉินหรูเหลียงสั่นไหว ยกมือขึ้นกอบกุมมือของเธอ

เฉินเสียนขมวดคิ้ว ระหว่างหัวคิ้วนั้นมีความรังเกียจ เธอกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า“'ทำตามประเพณีเท่านั้นเอง”

ครั้งแรกที่ฉินหรูเหลียงมีความกล้าหาญ กล่าวกับเฉินเสียน