ตอนที่ 167 กระซิบชื่อของเขา ซูเจ๋อ

เฉินเสียนจ้องมองแผ่นหลังของเขาที่จากสวนสระวสันตฤดูไป มีแม่นมซุยอยู่ด้วย เมื่อเส้นประสาทที่ตึงแน่นได้ขาดออก ทั้งตัวเธอเหมือนเพิ่งถูกงมขึ้นมาจากน้ำอย่างไรอย่างนั้น

เลือดเปื้อนไปที่แขนเสื้อ แม้แต่กริชเฉินเสียนก็ยังถือไม่มั่นคง นิ้วมือคลายลง คนก็ล้มพับลงเช่นกัน

"อง

ตอนที่ 168 อาเสียน เจ้ามีความรู้สึกดีต่อข้าแล้ว?

ซูเจ๋อพูด "อดทนก่อน"

ขณะที่พูด ในมือถือเข็มเงินไว้ ตามจุดฝังเข็มที่เขาใช้นิ้วสัมผัส ก็เจาะเข้าไปอย่างแม่นยำ

เฉินเสียนอู้อี้ที่ข้างหูของเขา

กระบวนการนี้ เหมือนมดนับหมื่นเข้ามาแทะเธอ ทำให้กระดูกของเธอเริ่มคัน

เฉินเสียนกัดฟันพูด "ซูเจ๋อ ท่านนี่จร

ตอนที่ 169 ข้าไม่ได้เลวถึงขนาดนั้น

เฉินเสียนไม่สนใจความหมายของคำพูดของเขามากนัก เธอเคลื่อนไหวร่างกายแล้วพูดว่า "พูดไปแล้วข้ายังต้องขอบใจท่าน ครั้งนั้นถ้าไม่ใช่ท่านฝึกฝนศิลปะการป้องกันตัว คืนนี้ข้าคงไม่มีทักษะและปฏิกิริยาที่รวดเร็วเช่นนี้"

"แล้วขอบใจกับครั้งนั้นด้วย ท่านเคยบอกจะเลี้ยงข้าวข้า ท่านต้