บทที่ 142

ตอนที่ 142 เขาไม่ใส่ใจในคำพูดนั้นจริงๆ

สีหน้าของอวี้เยี่ยนตื่นตระหนก "องค์หญิงกับเขาทำอะไรกันเพคะ?"

เฉินเสียนอารมณ์ดีเมื่อเห็นท่าทางแบบนี้ของนาง หลังจากที่เธอนอนหัวเราะอยู่บนเตียงก็กล่าวว่า "เจ้ากลัวว่าเขาจะรังแกข้าใช่หรือไม่?"

อวี้เยี่ยนพยักหน้าอย่างจริงจัง

เฉินเสียนพูดอย่างสบายๆ "

บทที่ 143

ตอนที่ 143 ฉันมีหน้าอกจริงๆ

เฉินเสียนไม่ได้รู้สึกลำบากใจ เธอยังคงยิ้มและพูดว่า “แต่ตอนนี้เขาก็กลับมาแล้วใช่หรือไม่ ความทุกข์ก็ควรค่าแก่การทนทุกข์สักหน่อย”

หลังจากที่เจ้าน่องน้อยอิ่มแล้ว เขาก็เอียงศีรษะและผล็อยหลับไป ตั้งแต่เขากลับมาที่ สวนสระวสันตฤดูเขาก็ไม่ร้องไห้อีกเลย

เมื่อตื่นขึ้น

บทที่ 144

ตอนที่ 144 ขอบใจนะ ซูเจ๋อ

ยังพูดไม่ทันจบเฉินเสียนก็ขัดจังหวะเสียก่อน “พอแล้ว ท่านไม่ต้องพูดอะไรแล้ว โอ๊ย เจ็บหน้าอก ไปให้พ้นเลย ท่านมันเป็นผีหัวโต!"

ซูเจ๋อจึงต้องวางเข็มเงินลงและกล่าวว่า “ยังมีวิธีที่ไม่จำเป็นต้องถอดเสื้อ ท่านจะลองดูไหม”

“วิธีไหน”

ซูเจ๋อยิ้มน้อยๆ “หากท่านไม่ถือสา ข้