ตอนที่ 112 สิ่งผิดปกติย่อมมีอะไรในกอไผ่เสมอ

เฉินเสียนเลิกคิ้ว วางตะเกียบลงพร้อมกับพูดขึ้นว่า : "ก็น่าแปลกใจอยู่นะ เหมยอู่ห่วงเรือนร่างของนางขนาดนั้น มื้ออาหารปกติก็เห็นกินแค่ไม่กี่คำ แต่มื้อดึกกลับกินเยอะขนาดนี้? หรือเป็นเพราะเซียงหลิงกินกับนางด้วยงั้นเหรอ?"

อวี้เยี่ยนส่ายหน้าพร้อมกับพูดขึ้นว่า :

ตอนที่ 113 มอบของขวัญ

หลิ่วเหมยอู่ยิ่งคิดก็ยิ่งเป็นกังวล พอกลับเข้าห้องก็รีบพูดกับหลิ่วเฉียนเฮ้อว่า : "ท่านพี่ ท่านอยู่ที่นี่ต่อไม่ได้แล้ว คืนนี้ต้องออกไปจากที่นี่ทันที"

บาดแผลของหลิ่วเฉียนเฮ้อยังไม่หายดี แต่เพียงแค่ลงจากเตียงไม่ได้เป็นปัญหาอะไร

เขาพูดขึ้นว่า : "ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่จะใช้พักระยะยาว

ตอนที่ 114 ความคืบหน้าที่คาดไม่ถึง

มีผู้สมรู้ร่วมคิดของนักฆ่าหรือเปล่าเฉินเสียนเองก็ไม่รู้ คืนที่นักฆ่าลงมือเฉินเสียนเองก็ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ และไม่รู้ด้วยว่านักฆ่าไม่ได้มีแค่คนเดียว และยิ่งไม่รู้เข้าไปใหญ่ว่าคนที่ซ่อนอยู่ในสวนดอกพุดตานจะเป็นนักฆ่า

หลังจากที่ฉินหรูเหลียงออกจากสวนสระวสันตฤดูแล้ว