บทที่ 96

ตอนที่ 96 เขาได้รับบาดเจ็บ

สายตาของเซียวจิ่นหยูแปลกๆ แต่ถึงแม้ว่าแค่แป๊บเดียว แต่นางก็สังเกตเห็นพอดี

“เป็นเรื่องตอนวัยเด็กแล้ว ข้าก็จำไม่ค่อยได้แล้ว”

จำไม่ค่อยได้?

เป็นไปได้ไง?

เกี่ยวกับปัญหาในชีวิต สถานการณ์อย่างนี้มันจะจำฝังใจ ยากที่จะลืม

แต่เขากลับจำไม่ได้

ความเป็นไปได้มีสองอย่าง หนึ่ง

บทที่ 97

ตอนที่ 97 อ๋องเย่โกรธในใจ

บนลานขายมีเนื้อย่างสุกเต็มไปหมด ทันใดนั้นนางไม่สามารถควบคุมตัวเองได้

“หยุดรถ!

ใช่ ต้องหยุดรถ ไม่ว่าจะหยุดรถม้าหรือหยุดรถเก๋ง

พอรถม้าหยุด หลานเยาเยาลืมบอกลา ก็รีบพุ่งออกจากรถ ตรงไปที่ลานเนื้อย่าง

ทำให้เซียวจิ่นหยูที่อยู่บนรถม้าอมยิ้ม!

“ซื่อจื่อ จะรอพระชายาเย่ไหม?”

บทที่ 98

ตอนที่ 98 กินไม่ทันคนอื่น

เย่แจ๋หยิ่งเหล่ตาลง แววตาแผ่แสงออกมาด้วยความน่ากลัว……

“มันมีอะไรดี! เป็นแต่พวกผู้ชายหยาบกระด้าง อีกอย่างทั้งปีไม่อาบน้ำ จะดำรงชีวิตอยู่ยังไง?”

“จะเหมือนท่านอ๋องได้ไง ผิวขาวผ่อง ร่างกายแข็งแกร่ง มีกลิ่นหอมทั้งตัว ยังมีกล้ามที่สมบูรณ์ ผู้ชายหยาบคายพวกนั้น

เทียบท่านไ