ตอน 71
ท่านอ๋องอย่านะ
บทที่ 71
ตอนที่ 71 อุ้มนางเพื่อพักผ่อน
เห็นได้ชัดว่าเย่แจ๋หยิ่งไม่เชื่อ
เป็นไปไม่ได้ที่คนคนหนึ่งจะหายตัวไปโดยไม่มีเหตุผล นอกเสียจากวิทยายุทธ์ของหลานเยาเยาแม้แต่เขาก็ไม่สามารถพิสูจน์ได้……
“ข้าอยู่ที่นี่ต่างหาก!”
เสียงที่แสนซนและน่าฟังของหลานเยาเยาดังเข้ามาในหูของพวกเขา
จื่อซีและจื่อเฟิงมองไปรอบๆ ทัน
ตอน 72
บทที่ 72
ตอนที่ 72 แผนผังที่คุ้นเคย
คงจะนอนไม่นานเกินไปมั้ง!
โดยปกติแล้วนางไม่เคยชินกับการงีบหลับในตอนกลางวัน วันนี้ต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ
“ไม่นาน ก็แค่สองชั่วยามเท่านั้นเองพ่ะย่ะค่ะ!”
เจ้านายอุ้มนางยืนอยู่มานานกว่าหนึ่งชั่วยามแล้ว คาดว่าน่าจะอุ้มไม่ไหวแล้ว จึงวางนางลงที่พื้นหญ้า!
เอิ่ม……
สองชั
ตอน 73
บทที่ 73
ตอนที่ 73 ถูกโอบไว้ในอ้อมแขน
ดวงตาของเขาลึกล้ำราวกับวังวน และอันตรายผิดปกติ สายตาที่จ้องมองมาในดวงตาของนาง ดูเหมือนจะมองทะลุผ่านนาง
“เย่แจ๋หยิ่ง เจ้าปล่อยข้านะ ข้าก็แค่รู้สึกคุ้นๆ แต่จะเคยหรือไม่เคยเห็นข้าจำไม่ได้จริงๆ”
มองสายตาของเย่แจ๋หยิ่งนั้นดูเหมือนจะกัดกินนางให้ได้!
อดไม่ได้ที่จะลนลา