ตอน 646
ท่านอ๋องอย่านะ
บทที่ 646
ตอนที่ 646 ความทรงจำที่ลึกล้ำที่สุด
ช่วงหนึ่งของทางด้านใน เดิมทีควรจะมืดทึบ แต่ทุกหนทุกแห่งของถ้ำล้วนแตกร้าว แต่ละเส้นรอยแยกเล็กใหญ่แตกต่างกันกระจายไปทั่วทุกทิศทาง แสงสว่างก็เข้ามาจากรอยแยกเหล่านี้
ฉะนั้น ในถ้ำก็ไม่ได้มืดสนิทไร้แสงสว่าง
บนพื้นคราบเลือดเก่าใหม่เหล่านั้นไม่เหมือนกัน ยิ่งไป
ตอน 647
บทที่ 647
ตอนที่ 647 คนจากนอกแผ่นดินจำนางได้
ผ่านรอยแยกเส้นนั้นไป พวกเขามาถึงโพรงที่หนึ่งที่ใหญ่ขึ้น
ทุกสารทิศของที่นี่แตกออกเป็นรอยแยก สะสมนานหลายปี หญ้าเถาวัลย์ด้านนอกเติบโตเข้ามา มีเถาวัลย์เติบโตเลื้อยตามกำแพงหินบ้าง บ้างห้อยลงมาโดยตรง
บนพื้นเต็มไปด้วยตะไคร่น้ำต้นหญ้าเขียวขจี ดอกไม้เล็กๆหลากสี
ตอน 648
บทที่ 648
ตอนที่ 648 เกิดหมอกควันรอดพ้นจะอันตราย
หลานเยาเยาเพียงยักไหล่ ถอนหายใจแล้วกล่าว
“ยังถูกพวกเจ้าจับได้แล้ว ตกตะลึงมากใช่หรือไม่?”
ทั้งสองมองดูนางอยู่อย่างนี้ ไม่ตอบและไม่ถาม แววตาเผยความสงสัยมากมายนัก
“ช่างเถอะ ที่นี่ไม่ใช่สถานที่พูดคุย พวกเราสังหารคนจากนอกแผ่นดินผู้นี้ก่อน ปล่อยเขาไว้ไม่ไ