บทที่ 491

ตอนที่ 491 พูดความในใจกับโหลวเย่ว

พระราชธิดาจาวหยางมองดูน่องไก่ในมือ แล้วก็มองดูหลานเยาเยาที่หิวราวกับหมาป่าอีก อดที่จะกลืนน้ำลายไม่ได้

ไม่รู้ว่าอย่างไร

ทั้งๆ ที่เป็นของอย่างเดียวกัน ส่งมอบให้แก่นางจากมือของหลานเยาเยา ทำไมจึงชั่งน่าเอร็ดอร่อยยั่วยวนคนนักนะ?

ด้วยเหตุนี้!

นางกะพริบตา ตัดสิน

บทที่ 492

ตอนที่ 492 เจ้าสำนักสนใจเจ้า

ตอนนี้เพิกเฉยต่อโหลวเย่ว จึงเป็นการปกป้องที่สำคัญที่สุดของนาง

แต่นางกลัว……

กลัวว่าโหลวเย่วจะเข้าใจผิด

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตอนนี้ไม่เหมือนที่ผ่านมา เย่แจ๋หยิ่งไม่อยู่ เย่หลีเฉินได้รับข้อจำกัดจากฮ่องเต้ โหลวเย่วทำได้เพียงให้นางมาคุ้มครอง

เวลานี้!

ดวงตาของโหลวเย่วแ

บทที่ 493

ตอนที่ 493 ฆาตกรฆ่าคน

ทั้งๆ ที่เป็นบ้านหลังหนึ่งที่ธรรมดามาก เพราะรูปแบบการตกแต่งที่ค่อนข้างแตกต่างเล็กน้อย ก็มีรูปแบบที่แตกต่างกับบ้านข้างๆอย่างเห็นได้ชัด ราวกับว่าผู้ที่อาศัยอยู่ข้างในนี้เป็นบุคคลที่มีการศึกษาสุภาพเรียบร้อยท่านหนึ่ง หรือว่าเป็นฤๅษีผู้วิเศษ

ชายคาของบ้านพาดด้วยเชือกเส้นยา