บทที่ 487

ตอนที่ 487 รู้สึกว่าร่างกายเหนื่อยล้า

……

ตั้งแต่ออกจากบ้านส้งเย่นกุย ลมที่โหมกระหน่ำด้านนอก ก็เบาลงไปเยอะ แม้ทั้งสองคนจะเดินแถวเดียวกัน แต่ตั้งแต่ต้นยู่หลิวซูก็ตั้งใจเดินช้ากว่าหลานเยาเยาไปครึ่งก้าว เพื่อบ่งบอกถึงความเคารพต่อหลานเยาเยา

เพียงแต่ตอนนี้ ใจของเขามีความสงสัยรวมตัวกัน ไล่ยังไงก

บทที่ 488

ตอนที่ 488 เลือดเปื้อนบ่อน้ำโบราณ

จากที่ตกตะลึงไปชั่วขณะ หลังจากที่หลานเยาเยาใช้รูปแบบการรักษาการจำศีล นางก็ยังไม่ทันได้คิดอะไรให้ละเอียด ด้านนอกก็มีเสียงฝีเท้าประหลาดดังขึ้นมา เสียงเบาแต่ชัดเจนล้ำลึก

ไม่เหมือนเสียงฝีเท้าของคนปกติควรจะมี

ทีละก้าว ละก้าว

“ตัก ตัก ตัก……”

เสียงใกล้เข้ามาเรื่

บทที่ 489

ตอนที่ 489 เทพธิดาดูหมิ่นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์

แน่นอนว่าหลานเยาเยาต้องรู้ ว่าผู้ตายนั้นตายตั้งแต่เมื่อไหร่ สาเหตุที่ถามไปอย่างนั้น ก็มีมูลเหตุ

ทันทีที่สิ้นเสียง จู่ๆท่ามกลางกลุ่มคน ก็มีแสงแปลกๆมาอยู่ที่นาง นางรีบช้อนสายตาขึ้นมาค้นหาสายตานั้นทันที

แต่กลับช้าไปก้าว

คนนั้นได้เก็บสายตากลับไปแล้ว