ตอน 462
ท่านอ๋องอย่านะ
บทที่ 462
ตอนที่ 462 โหลวเย่วเช็ดน้ำตา
……
เมื่อหลานเยาเยาออกมาจากแหล่งชุมชนคนยากจน ก็เกือบจะใกล้ค่ำแล้ว
เพราะออกมาจากตำหนักเทพธิดาก็เพื่อสะกดรอยตามพวกผู้เฒ่า ไม่ให้เขารู้ ดังนั้นนางเปลี่ยนเป็นชุดธรรมดา ค่อนข้างเป็นกลางชนิดนั้น ผมก็ยกตั้งขึ้น ไว้หน้าม้า เทเอียงไว้สองข้าง เป็นแบบคุณชายที่เจ้าชู้ร่ำร
ตอน 463
บทที่ 463
ตอนที่ 463 ตราราชลัญจกรหยกแห่งราชวงศ์เก่าวางไว้ที่ไหน
โหลวเย่วดีอกดีใจขึ้นมาในทันใด แต่ดีใจยังไม่ถึงสองสามวินาที ทั้งใบหน้าก็ละห้อยลงมาในพริบตา
“แต่ข้าได้ยินว่า เขาพาผู้หญิงผู้หนึ่งกลับไปที่จวนตอนกลางดึก ยังจะให้ผู้หญิงผู้นั้นอยู่ที่จวนคืนหนึ่ง หากไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาชอบ จะพาคนอื่นเขาเข้า
ตอน 464
บทที่ 464
ตอนที่ 464 ภาพสาวงามสองภาพ
หลังจากที่รู้ว่าถูกวางยาให้สลบ
แม้ว่าพวกเขาจะได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี เวลานี้ก็ยังค่อนข้างวุ่นวายอลหม่านขึ้นมาเล็กน้อย
ขันทีที่ถูกเขย่าให้ฟื้นรีบพุ่งเข้าไปในห้องอย่างร้อนรน ตรวจดูว่าอาจมีการสูญหายหรือไม่ คนอีกส่วนหนึ่ง รีบไปรายงานฮ่องเต้
ฮ่องเต้ที่ยังนอนอย