ตอนที่ 456 ข้าก็อับอายแล้ว

ในตำหนักเทพธิดา

หลังจากที่หลานเยาเยามองดูส่งรถม้าของเย่แจ๋หยิ่งจากไป ก็กลับตำหนักโดยตรง เดิมทีคิดว่าเห็นเย่แจ๋หยิ่งแล้ว หลังจากที่กลับมานางจะสามารถนอนหลับดีๆได้ กลับคิดไม่ถึง ตอนนี้ในสมองล้วนปรากฏแต่สีหน้าขาวซีดของเขา นางยิ่งนอนไม่หลับแล้ว

เห็นได้ชัดว่าเย่แจ๋หยิ่งเป็นเช่

ตอนที่ 457 เอามีดแทงตัวเอง

“ท่านเป็นคนได้เปรียบ ข้าจะทำให้ท่านโกรธได้เช่นไร?”

น้ำเสียงสงบสบายและโอนอ่อนของหลานเยาเยา ทั้งยังแฝงด้วยเสน่ห์เล็กน้อย นี่เห็นได้ชัดว่าหลานเยาเยาจงใจทำน้ำเสียงให้อ่อนโยนเท่านั้น

แต่เขาก็สังเกตได้ถึงความผิดปกติ รีบลุกขึ้นทันที

“เยาเยา ข้าไม่สามารถอยู่นานเกินได้ ต้องกลับไป

ตอนที่ 458 เทพแห่งสงครามเป็นภรรยาตัวน้อยผู้หนึ่ง

สำหรับคำพูดของนาง เย่แจ๋หยิ่งพยักหน้าอย่างจริงจัง

“เยาเยาพูดถูก” แต่ต่อจากนั้น มุมปากเขาก็ยกขึ้นยิ้มอีกครั้ง “ในเมื่อข้าไม่สามารถมาหาเจ้าบ่อยๆได้ เช่นนั้นก็แบบนี้ดีกว่า พวกเราสามารถกลับกันได้”

กลับกัน?

หมายความว่าอะไร?

ความหมายของเย่แจ๋หยิ่งคงไม่ใช