ตอนที่ 429 ขาหมูที่เย็นชืด

“หลานเยาเยา รอข้าก่อน ข้า ข้ามีคำจะเอ่ยกับเจ้า!”

ในน้ำเสียงของเขาเห็นได้ชัดว่าค่อนข้างรีบร้อน แต่หลานเยาเยาได้ยินเสียงแล้วก็ไม่ได้หยุดลง แต่เดินไปด้านหน้าของตัวเอง

ป่ายเม่ยเซิงรีบวิ่งไปหา ขวางหน้านางไว้ เพราะว่าเดินอย่างรีบร้อนยังเห็นได้ชัดว่าหอบอยู่

“หลานเยาเยา ข้าพูดกับ

ตอนที่ 430 ยากมากที่จะใจใหญ่สักครั้ง

เมื่อมาถึงโต๊ะตัวนั้น หลานเยาเยาก็วางจานลงเบาเบาแล้วเริ่มกินขาหมู โดยไม่ได้มองผู้หญิงที่ปิดบังหน้าตัวเองอย่างมิดชิดที่อยู่ตรงหน้าสักแวบ

แววตาของหญิงผู้นั้นมีความประหลาดใจฉายผ่าน จากนั้นก็มองไปยังโต๊ะจำนวนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ พบว่าในนั้นยังมีโต๊ะอีกสองสามตัว ไม่มีคนแ

ตอนที่ 431 ปิดตายประตูหน้าต่าง

พอฟังถึงตรงนี้ นัยน์ตาของเย็นหงก็ประกายออกมาเล็กน้อย จากนั้นก็มองไปยังทิศทางที่ขาหมูบินลอยมา นั่นเป็นต้นไม้ใหญ่ มีใบไม้ถี่ยิบ มองอะไรก็ไม่ชัด

แต่หลังจากที่ขาหมูถูกโยนเข้ามาด้านใน ก็ไม่ได้มีการเคลื่อนไหวอีก คาดว่าพวกเขาจะได้รับขาหมูแล้ว

ในไม่ช้า จื่อซีและจื่อเฟิงก็บินออ