ตอนที่ 390 โต้เถียงกับราชครูเทียนเวิง

นางเพียงพูดออกมาคำเดียว ก็ถูกเย่แจ๋หยิ่งที่มีสีหน้าเฉยเมยขัดจังหวะเข้า

“เข้าไปกันเถอะ!”

“ได้!”

หลานเยาเยาไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงแค่พักหน้าเบาๆ

เมื่อองครักษ์ที่เฝ้าประตูวังหลวงมองเห็นพวกเขาจึงได้เข้าไปรายงานก่อนแล้ว เดิมทียังมีขันทีท่านหนึ่งคอยนำทางให้พวกเขา

หลังจ

ตอนที่ 391 เจ้าควรจะทำความเข้าใจเรื่องข้าให้มากกว่านี้

หลานเยาเยาขึ้นไปบนรถม้า โดยนั่งลงตรงที่นั่งคนขับรถม้า กำลังจะบังคับรถม้า

แต่ทันใดนั้นนางก็หยุดมือลง หันหลังพลันเอื้อมมือไปจะเปิดผ้าม่านออก เพียงแต่มือที่ยังเอื้อมไปไม่ถึงผ้าม่าน ข้อมือของนางก็ถูกมือใหญ่หนึ่งกุมเอาไว้ จากนั้นก็ใช้แรงเพียงนิดนางก็

ตอนที่ 392 มีความเป็นไปได้ที่ข้าจะเป็นบรรพบุรุษของเขา

เมื่อคิดจุดนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาจางๆ ก่อนจะขยับปากพูด

“เช่นนั้นก็เริ่มด้วยเรื่องความสัมพันธ์ของราชครูก่อน！”

เดิมทีหลานเยาเยาคิดว่า ความสัมพันธ์ของเย่แจ๋หยิ่งและราชครูแห่งราชวงศ์เก่านั้นดีมาก ดังนั้นเย่แจ๋หยิ่งถึงได้เชื่อฟังคำพูดของเขามา