บทที่ 361

ตอนที่ 361 ไม่สู้กันสักรอบแล้วค่อยไป?

อีกด้านหนึ่งยายเมิ่งยิงจวนรู้ตัวว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ ก็ไม่กล้าบุ่มบ่ามลงมือ

พวกเขาก็ยืนอยู่เฉยๆเช่นนี้ วางท่าทางอย่างดี แค่ไม่กล้าลงมือ

หลังจากหลานเยาเยารอจนจื่อซีพันแผลให้ฮัวหยู่อันเรียบร้อยดีแล้ว จึงได้เก็บด้ายสีเงินกลับมา

“ไปเถอะ!”

ยิงจวนเป็นของหา

บทที่ 362

ตอนที่ 362 ไอแห่งความหนาวยะเยือก

หานแสมองไปทางฮัวหยู่อันที่กำลังตกอยู่ในความสลบไสล

พูดจบ ดวงตาฉายแววแรงสังหาร แปรเปลี่ยนเป็นเงาในพริบตา พุ่งโจมตีไปทางโม่เหลียงเฉิน

เห็นดังนั้น!

หลานเยาเยาก็รีบแฉลบตัว คิดจะไปยังข้างกายของโม่เหลียงเฉิน

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความแค้นระหว่างฮัวหยู่อันกับหานแสเ

บทที่ 363

ตอนที่ 363 ข้าพูดว่า พูดทุกอย่าง

“เชอะ ข้าไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน เพียงแค่รู้สึกว่าค่อนข้างแปลก”

“แปลกจริงๆ หลังจากที่ออกมาจากวังหิมะ ในร่างกายก็เหมือนกับว่ามีสิ่งของบางอย่างแตกสลายออกเป็นรูเล็กๆรูหนึ่ง

เพียงแค่ตั้งสมาธิ ก็สามารถเปลี่ยนแปลงไอความเหน็บหนาวที่มีพลังในการฆ่าเหล่านั้นออกมาได้อย่