บทที่ 344

ตอนที่ 344 สวนหยู่ถูกพาไปแล้ว

ได้ยินดังนั้น

หลานเยาเยายิ้มอย่างจางๆ

“เดาว่าคงจะไม่ได้ถือว่าเจ้าเป็นศัตรูสินะ! ถึงอย่างไรพวกเรายังมีเป้าหมายอีกมากที่ต้องทำร่วมกันให้สำเร็จ

ในช่วงไม่กี่วันที่หายไป ก็เป็นเพราะได้ถูกล้อมกักไว้อยู่ใต้ต้นบุพเพ ที่นั่นมีวังแช่แข็งอยู่หลังหนึ่ง ชื่อที่สลักไว้บนกำ

บทที่ 345

ตอนที่ 345 เรื่องอื้อฉาวของราชวงศ์

ก็ได้เห็นร่างสีแดงพุ่งออกมา และตรงไปยังทิศทางของเย่แจ๋หยิ่ง

“เย่แจ๋หยิ่ง เจ้าหยุดนะ”

“เจ้าจะทำตัวไร้ความปรานีแบบนี้ไม่ได้ ตอนอยู่ในตำหนักเจ้าก็อยู่ดีกินดี ยามจะไป ยังจะพาตัวสวนหยู่ของข้าไปด้วยอีกหรือ”

เมื่อมองไปยังริมฝีปากสีแดงของหลานเยาเยา และสีหน้าที่แ

บทที่ 346

ตอนที่ 346 รูปลักษณ์ที่งดงามของนักแสดงชาย

“ในตัวคดีเอง หลินเฟยหรันไม่เป็นวรยุทธ์ อย่างนั้นทำไมนางถึงเข้าไปยังห้องปีกข้างที่ฉินหลิงเจียวอยู่ในตอนนั้นได้โดยไม่มีใครสังเกตเห็น

ทำให้สาวใช้ตกตะลึง ภายใต้การตรวจค้นอย่างเข้มงวดขององครักษ์วังหลวงและองครักษ์เมืองหลวงเจ้าคิดว่านางทำสำเร็จได้อย่างไร