ตอนที่ 321 ถอดเสื้อผ้าเสีย

เมื่อเห็นท่าทางของเขา หลานเยาเยาก็พอจะดูออกว่าเขาไปทำอะไรมา

“เย่แจ๋หยิ่ง ท่านทราบหรือไม่ว่าบนตัวท่านมีบาดแผล？”

“ไม่ทราบ！”

ในขณะนั้นเขาก็ถอดชุดออก พร้อมกับขยับมือหวังจะถอดชุดให้กับนางด้วย นางจึงได้รีบห้ามเอาไว้

“ข้าไม่เป็นอะไร อีกสักพักก็อุ่นแล้ว”

ไม่ใช่ว่านางกำลังเขินอายหร

ตอนที่ 322 เจ้าก็คือสัญชาตญาณของข้า

ตอนที่อยู่ในบนสนามม้าหลวงนางได้บรรเลงบทเพลง《ซุ่มโจมตีสิบทิศ》ดังนั้นจึงปรากฏภาพสงครามการต่อสู้ขึ้น และมีภาพของหญิงสาวที่ถือกู่ฉินกระโดดกำแพงเมืองไป

ตอนอยู่บนต้นบุพเพ นางได้บรรเลงเพลง 《ห่านป่าร่อนถลาลงพื้นทราย》ก็เกิดภาพลวงตาขึ้นมาเช่นเดียวกัน

ถึงแม้ว่าในตอนสุดท้ายแล

ตอนที่ 323 ภาพลวงตาปรากฏ

การเกี้ยวพาราสีที่กระทันหัน ถึงกับทำให้หลานเยาเยาเสียวสันหลังวาบ

ผู้คนนี้นี่ ในเวลาเช่นนี้ ยังจะมาทำตัวกะล่อนอีก ควรจะเพลาๆลงบ้าง

แล้วจากนั้น！

ทั้งสองก็แบ่งหน้าที่กัน

คนหนึ่งหันไปบรรเลงกู่ฉิน ค่อยๆบรรเลงท่วงทำนองที่แตกต่างกันออกมา

ส่วนอีกคนก็ใช้พลังภายในในการเคลื่อนเตียงเปลใ