ตอนที่ 316 อย่าได้คิดฝันลมๆแล้งๆกับข้า

หลังจากนั้น ไม่ว่าบนต้นไม้หรือใต้ต้นไม้ ต่างก็ถูกค้นหาจนหมด นางยังไปค้นหารอบๆ ต้นไม้อีกครั้งหนึ่งด้วย

รอจนการเคลื่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ ของนางเสร็จสิ้นลง

นางก็ไม่ได้ขยันขันแข็งอะไรมากมายแล้ว เพียงสอดมือทั้งสองข้างเข้าไปในแขนเสื้ออันกว้างขวางของตน เดินไปเดินมาอย่างเ

ตอนที่ 317 สีหน้าไม่สบายใจของเขา

ในเวลานี้ ยังไม่สามารถคิดเล็กคิดน้อยใดๆ กับพวกเขาได้

หากว่าพวกเขาไม่มีคนนอกอยู่ด้วย บรรยากาศการพูดคุยกันนี้ ก็จะเป็นอะไรที่สามัคคีกลมเกลียวกันมาก

แต่สำหรับทางฝั่งของราชครูเทียนเวิง ดูเหมือนว่า พวกเขาจะทนดูต่อไปไม่ไหวมานานแล้ว พวกเขาแต่ละคนกำมือกำหมัดแน่น อยากจะพุ่ง

ตอนที่ 318 ไม่เป็นไร กอดข้าไว้แน่น ๆ

เมื่อได้ยินเสียงที่เป็นกังวลของเขา ในใจของหลานเยาเยา ก็เกิดความรู้สึกสลับซับซ้อนมากยิ่งขึ้นเสียแล้ว

หลานเยาเยาไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร จึงทำเพียงเอ่ยพูดด้วยเสียงแผ่วเบาว่า:

“ เย่แจ๋หยิ่ง อันที่จริงแล้ว เจ้าไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ก็ได้”

เขารู้อยู่เต็มอกว่านางคือหลานเย