บทที่ 279

ตอนที่ 279 ขาดคนอุ่นเตียง

จากนั้น

เย่แจ๋หยิ่งมองไปคานของจวน สายตามีแววฉงน จากนั้นก็ฮึมฮัมเบาๆหนึ่งเสียง แล้วก็สะบัดแขนเสื้อจากไป

หลานเยาเยาที่กำหมัดไว้แน่น สายตาเปลี่ยนเป็นแหลมคมอย่างฉับพลัน

นางมองโม่เหลียงเฉินด้วยสายตาเย็นชาทันที เอ่ยเสียงเย็นว่า

“เจ้าช่างซุกซนยิ่งนัก”

โม่เหลียงเฉินเ

บทที่ 280

ตอนที่ 280 เข้าห้องนอนผิด

“คิดไปคิดมา ในบรรดาตระกูลหลานเจ้านั้นเหมาะสมที่สุด อีกทั้งข้าเองก็ไม่รังเกียจเจ้า นอกจากเจ้า ข้าหาหญิงอื่นใดที่ข้ายินดีจะแต่งด้วยไม่ได้เลย ”

ในน้ำเสียงชั่วร้ายของหานแสมีแววจำใจ และก็เสน่ห์อยู่ด้วย

หลานเยาเยายกยิ้มมุมปาก “นี่ท่านกำลังสารภาพรักหรือ”

“สารภาพรัก”เขา

บทที่ 281

ตอนที่ 281 ใช้รองเท้าขว้างออกไปได้หนี้มากองโต

เฮ้อ……

ปากไม่ตรงกับใจ นางเป็นคนประเภทที่อดทนต่อการล่อลวงของอาหารไม่เลิศรสได้น่า!

เมื่อเดินมาถึงประตูหน้าห้องนอนแล้ว หลานเยาเยาก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ หนึ่งเฮือก ในสมองคิดเหตุผลที่จะเข้าไปกินฟรีไว้เรียบร้อยแล้ว

เพียงแต่!

มือที่เพิ่งยกขึ้นเมื่อครู่