บทที่ 241

ตอนที่ 241 เป็นเจ้าสำนักที่แตกต่าง

ครู่ต่อมา!

เสียงวิงวอนที่โอนอ่อนของเสี่ยวเอ้อ(บริกรสมัยโบราณ)ดังขึ้นอีกครั้ง:

“ได้โปรด ได้โปรดท่าน ฆ่า…ข้า ข้า…”

ส่วนเถ้าแก่ที่หวาดกลัวจนหัวหด ก็อ้าปากจะพูดแต่กลับพูดไม่ออก

เมื่อเห็นเช่นนั้น!

ป่ายเม่ยเซิงที่เปลือยแผ่นอกครึ่ง ก็ได้จัดเสื้อผ้าของตน พลางพูด

บทที่ 242

ตอนที่ 242 คนรักที่ทรยศ

หลานเยาเยาก็ยังอยากจะแทะน่องไก่ต่อ ตาแก่เองก็โมโหมากจนไปแย่งน่องไก่มา

แต่คิดไม่ถึงว่า หลานเยาเยาจะเบี่ยงหลบ แล้วยังเอาน่องไก่ไปกอดไว้ พร้อมมองมาที่เขาอย่างหวาดระแวง ด้วยสายตาที่พูดว่า

จะทำสิ่งใด? จะแย่งน่องไก่เรอะ?

“ท่านๆๆ ท่านทำให้ข้าโกรธมากแล้วนะ”

เมื่อเห็นเช่นน

บทที่ 243

ตอนที่ 243 สูญเสียกำลังภายในไปกว่าครึ่ง

“ดูนู้นเร็ว มาแล้วๆ”

ทว่า!

ทุกๆคนก็ต่างถูกหลอกตา เพราะที่ประตูทางเข้าวังไม่มีแม้แต่เงาของเทพธิดา

เป็นเพราะหมอกหนาเกินไปงั้นรึ?

หรือว่าคนธรรมดาอย่างพวกเขาจะมองไม่เห็น?

ทุกคนตกอยู่ในความงุนงง ทันใดนั้นในฝูงชนก็เริ่มเจี๊ยวจ๊าว ไม่รู้ว่าผู้ใดพูดออกมาว่า