บทที่ 236

ตอนที่ 236 ไม่กินองุ่นก็เป็นความผิด

ยามพระอาทิตย์ตกดิน โรงเตี๊ยมหยิงไหล

โรงเตี๊ยมหยิงไหลที่อยู่นอกเมือง ข้างๆถนน เป็นโรมเตี๊ยมขนาดไม่เล็กและไม่ใหญ่แห่งหนึ่ง ตกแต่งอย่างธรรมดา แต่การจัดวางห้องด้านใน ไม่ได้ด้อยไปกว่าโรงเตี๊ยมขนาดกลางในเมืองหลวงเลย

แม้ว่าจะอยู่ในที่ห่างไกลความเจริญ แต่ธุรกิจ

บทที่ 237

ตอนที่ 237 เมล็ดแตงโมไม่ไว้หน้า

หลานเยาเยาอดยิ้มด้วยความภูมิใจไม่ได้

ไอหย๊า!

ทำไมชาติก่อนถึงไม่ได้ค้นพบ ว่าตัวเองเก่งกาจสติปัญญาดีเลิศล้ำกว่าคนอื่นเช่นนี้ เหมือนมีศักยภาพเป็นนักสืบได้เชียว?

แต่ค้นพบตอนนี้ก็ยังไม่สายไป หลังจากที่เข้าเมืองหลวง ต้องพยายามแสดงออกให้เต็มที่หน่อย!

ตอนนี้ก็รอเพ

บทที่ 238

ตอนที่ 238 อีกวิธีในการนั่งบนภูเขาดูเสือสู้กัน

แววตาของเย่แจ๋หยิ่งเคลือบไปด้วยความสงสัย ทั้งๆที่เมื่อสักครู่ยังมีท่าทีเหมือนไม่มีพิษภัย เพียงพริบตาเดียวนัยน์ตาก็เต็มไปด้วยความอาฆาต

นางเป็นใครกันแน่?

แต่!

ไม่ว่าจะนางจะเป็นใคร เพียงแค่นางเป็นผู้ที่ไม่ได้ประสงค์ดี เขาก็ฆ่าไม่เว้น

แววความสงส