ตอนที่ 206 มีคนโดนมนต์ดำ

นี่คือเสียงของถ้วยน้ำชาที่กระแทกแตกลงบนพื้น…

ทำให้หลานเยาเยาหยุดชะงัก นางหยิบลูกกวาดออกมาให้เด็กสาว และให้นางกลับไปยังที่พำนักของฮัวหยู่อัน

จากนั้นก็หลบซ่อนตัว และคิดที่จะไปทางหน้าต่างด้านหลังของที่พำนัก

ใครจะรู้ว่า……

ที่ตรงนั้นจะมีคนอยู่ก่อนแล้ว ทั้งยังแอบฟังอยู่ตรงนั้นก่อ

ตอนที่ 207 อย่างน้อยก็พบส่วนประสมนำร่องตัวยาแล้ว

“เห้ย! มัวยืนอึ้งอะไรกันอยู่ รีบไปหาเชือกมาช่วยผู้อาวุโสใหญ่ของพวกเจ้าเร็วเข้า”

“อ่อ ได้ ข้าไปเดี๋ยวนี้แหล่ะ”

เจี่ยนหมิงตอบกลับมา แล้วรีบไปหาเชือกในทันที

ขณะที่หลานเยาเยาหันไปทางฮัวหยู่อัน กลับต้องตกใจเมื่อพบว่า นางร้องไห้ ในแววตานั้นเต็มไปด้วยความเจ็

ตอนที่ 208 เราเลิกกันเถอะ

เย่แจ๋หยิ่งที่ยืนอยู่ตรงประตูมองดูนางอยู่เงียบๆ จะให้พูดชัดๆก็คือเมื่อเห็นบาดแผลที่นางปาดลงไปด้วยตัวเองก็รู้สึกเศร้าใจ

“ต่อไปนี้หากเจ้ายังกล้าสัมผัสนางอีกละก็ ข้าจะตัดมือเจ้าทิ้งซะ” น้ำเสียงที่เยือกเย็นดั่งน้ำแข็งค่อยๆดังขึ้น

แม้ว่าเขาจะยังคงมองหลานเยาเยาอยู่ แต่กลับพูดให้ก