บทที่ 176

ตอนที่ 176 ไม่ได้มาเพื่อกิน

“ไสหัวไป！”

คำพูดนั้นเข้ามากระทบยังหูของป่ายเม่ยเซิง จนทำให้ใจของเขาเย็นยะเยือก ตามด้วยเหงื่อที่ไหลออกมาตามแผ่นหลัง

เขารู้ดีว่าคำนี้เจ้าของเรือพูดให้กับเขา และคำพูดนั้นก็มีพลังทำลายล้างที่รุนแรงเสียด้วย

“ขอรับ！”

เขากุมมือคาราวะชายผมเขาอย่างสั่นเทา แล้วรีบเดินจาก

บทที่ 177

ตอนที่ 177 มนุษย์เลือดบนเรือ

ยังจำได้ในตอนที่นางขึ้นเรือแห่งความสิ้นหวังนี้ครั้งแรก นางเป็นคนที่กินอาหารในดารแข่งขันของซาหมั่นเฉิงจนราบคาบ

แล้วยังหว่านล้อมให้เขาทำอาหารให้นางอีก อาหารที่เขาทำออกมานั้นรสชาติฟ้าประทานมาก จึงทำให้นางรู้สึกคิดถึงอยู่เสมอ

เพียงแต่ว่าวันนี้…..นางมีเรื่องที่สำค

บทที่ 178

ตอนที่ 178 หน้าของผู้ชายเปลี่ยนไวยิ่งกว่าพลิกหน้าหนังสือเสียอีก

ว้าว！

นี่มันยาพิษ？หรืออะไรกันนี่？

หลานเยาเยาเพิ่งเคยเห็นคนที่เปลี่ยนเป็นมนุษย์เลือดอย่างกระทันหันเป็นครั้งแรก เขาเป็นม้าเหงื่อโลหิตงั้นรึ?

เมื่อกี้ก็นึกว่ากองเลือดบนพื้นนั้น เป็นเพราะมีคนทรมานเขาเสียแล้ว

ตอนนี้ดูแล้ว เลือดพวก