ตอนที่ 174 มีจิตสังหาร

“หากเป็นเช่นนี้ เขาจะมาที่นี่ทำไมกัน？เพราะต่อให้มาจริง ก็มาเพื่อที่สังหารเจ้า แล้วเขาจะเชิญเจ้าขึ้นเตียงคอยปรนนิบัติมอบของแสนอร่อยให้งั้นรึ？”

หลานเยาเยารู้สึกว่าถ้าเกิดเย่แจ๋หยิ่งโง่ ก็คงจะเป็นเพราะเขาอวดดีเกินไป

เพราะใช้หัวแม่เท้าคิดก็รู้ว่าคนที่อยากจะฆ่านาง จะมาช่วยนางได้อย่

ตอนที่ 175 ร้อยพิษไม่กล้ำกราย

คนที่ยืนด้านหลังของเขาคือลุงวัยกลายคนอย่างซาหมั่นเฉิง แล้วยังมีป่ายเม่ยเซิงที่เปลือยอกอยู่ พร้อมทั้งชายหมุ่นชายชุดเขียวที่แววดูมืดครึ้ม และพวกเขาทุกคนต่างก็สวมใส่หน้ากากอยู่

เพียงแค่ได้ยินเสียงหลานเยาเยาก็รู้ได้ทันทีเลยว่าชายผมขาวสวมชุดคลุมสีม่วงเข้มคนนั้นเป็นเจ้าของเรื

ตอนที่ 176 ไม่ได้มาเพื่อกิน

“ไสหัวไป！”

คำพูดนั้นเข้ามากระทบยังหูของป่ายเม่ยเซิง จนทำให้ใจของเขาเย็นยะเยือก ตามด้วยเหงื่อที่ไหลออกมาตามแผ่นหลัง

เขารู้ดีว่าคำนี้เจ้าของเรือพูดให้กับเขา และคำพูดนั้นก็มีพลังทำลายล้างที่รุนแรงเสียด้วย

“ขอรับ！”

เขากุมมือคาราวะชายผมเขาอย่างสั่นเทา แล้วรีบเดินจากไปอย่างรวดเ