บทที่ 168

ตอนที่ 168 พายุรุนแรงฉับพลัน

แสงจันทร์สีเงินสาดส่องอยู่ในดงป่าเล็กอย่างเงียบสงบ ค่ำคืนที่เต็มไปด้วยบรรยากาศแปลกตา มันเหมือนกับตาข่ายผืนใหญ่ที่ถักทออย่างวิจิตรบรรจง โอบรอบไปทั่วทั้งดงป่าเล็ก

ร่างสูงใหญ่ยืนพิงต้นไม้ใหญ่ หันหลังให้กับแสงจันทร์ ไม่รู้ว่ากำลังรออะไรอยู่

“เฮ้ ถิงเมี่ยน รอนานแล้

บทที่ 169

ตอนที่ 169 น่าเสียดายที่ไม่ได้เป็นผู้แสวงหาประโยชน์

ผืนน้ำในยามค่ำคืน คลื่นความไม่สงบพลิ้วไหวภายใต้ลมแรง และเรือลำใหญ่ที่จ้างโดยหลานเยาเยา ก็ดูมีขนาดเล็กมากในแม่น้ำกว้างเช่นกัน

แต่!

แม้ว่าผืนน้ำจะไม่สงบมากเท่าไร แต่ก็ไม่มีผลกระทบกับด้านในเรือลำใหญ่มากนัก

หลานเยาเยานั่งอยู่บนเตียงในห้องโดย

บทที่ 170

ตอนที่ 170 วันสิ้นโลก

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่นางไม่คาดคิดคือ มีอีกหลายคนก็คุกเข่าลงตามติดๆ แต่คนเหล่านี้สวมเสื้อผ้าที่ค่อนข้างเรียบง่าย

คนอื่นๆ ที่แต่งตัวหรูหรากว่า แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้คุกเข่าลง แต่พวกเขาก็ดูกลัวเช่นกัน

เอิ่ม……

นางเหมือนเสือรึไง? น่ากลัวมากเลยหรือ?

และแล้ว นางไอเสียงเบา พยาย