ตอนที่ 161 สมองป่วย

เขาไม่สนหรอกว่าจะเป็นหลานเยาเยาที่ช่วยไว้หรือไม่ อย่างไรก็ตามจะบอกว่าทั้งหมดเป็นการช่วยเหลือของนางก็ได้

เย่หลีเฉินที่เดิมทีที่กำหมัดแน่นด้วยความโมโหอยู่แล้ว ทันใดนั้นก็หัวเราะขึ้นเบาๆ น้ำเสียงต่ำ เสียงหัวเราะเช่นนั้นทำให้หลานเยาเยาหมดคำพูด

คงถูกทำให้โมโหจนเป็นบ้าไปแล้วเหรอ?

นางเพ

ตอนที่ 162 หยิ่งผยองก้าวร้าว

“หึๆๆ เสด็จอาสะใภ้บอกว่าเขาไม่ป่วย? งั้นเสด็จอาสะใภ้ท่านต้องตรวจให้ชัดเจน” ไม่รอหลานเยาเยาพยักหน้าเห็นด้วย เย่หลีเฉินก็ได้สั่งให้คนนำผ้ามาชิ้นหนึ่งมา

วางผ้าชิ้นนั้นไว้บนมือของชายร่างเตี้ยวัยกลางคน ไหม้เกรียมและละลายด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าทันที จากนั้นกลายเป็

ตอนที่ 163 ไม่อยากเสี่ยง

“ใช่ เจ้าเดาไม่ผิด ก็คือผงคัน แต่ผงคันนี้ไม่ใช่ผงคันผิวหนัง เจ้ากลับไปเตรียมยาแก้พิษก่อน ไม่เช่นนั้นจะคันมากขึ้นเรื่อยๆ จะคันจนอยากจบชีวิตตนเอง”

จะตายหรืออยู่ก็อยู่ที่เจ้าสร้างมันขึ้นเอง

แต่!

แต่หากต้องการทำยาถอนพิษ ในเวลาไม่กี่วันซึ่งเป็นไปไม่ได้

หลังจากชายร่างเตี้ยวัยกลางค