บทที่ 140

ตอนที่ 140 หลงไหล

" ท่านอ๋อง หากยังไม่เปลี่ยนเสื้อป้าอาจจะเป็นไข้เอานะขอรับ" พ่อบ้านเหมยกล่าวด้วยความรู้สึกเป็นกังวลอยู่ในใจ

จากนั้นเย่แจ๋หยิ่งก็ยิ้มออกมาเบาโดยไม่พูดไม่กล่าว พลางมองไปยังเสื้อผ้าที่เปียกโชกไปทั้งตัว ก่อนที่จะโบกมือให้กับพ่อบ้านเหม่ยให้เขากลับไปพักผ่อนก่อน เพราะยังไงเสียตอ

บทที่ 141

ตอนที่ 141 ทดสอบ

หลานเยาเยาที่สามารถผละริมฝีปากออกมาได้ ดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว นางคว้าไปจับมือเขาที่ลูบไปลูบมาบนตัวนางไว้ พร้อมหายใจด้วยความหอบถี่

“หู้ว……ข้าคิดว่าพวกเราควรจะมีสติหน่อย ทำแบบนี้ไม่ถูกต้อง”

ขณะที่พูดประโยคนี้ หลานเยาเยาแทบอยากจะกัดลิ้นตัวเองให้ขาด

เพราะขณะที่นางพูดในน้

บทที่ 142

ตอนที่ 142 การหายไปของโหลวเย่ว

จากนั้น!

หลานเยาเยาก็เอาน้ำมาขันหนึ่ง และเอายาน้ำชนิดพิเศษหยดใส่น้ำไปหยดหนึ่ง แล้วนำกระดาษขาวใบนั้นใส่ลงไป

ไม่นานนัก กระดาษขาวก็เริ่มมีคล้ายๆน้ำหมึกสีดำปรากฏขึ้น แต่ทว่ามันไม่ใช่หมึกสีดำ แต่กลับเป็นสีแดง

และสีนั่นยิ่งเข้มขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้น้ำในขันนั่นกลายเ