บทที่ 123

ตอนที่ 123 กัดไหล่นาง

แค่คิดถึงภาพนั้น หลานเยาเยาก็อดเสียวสันหลังไม่ได้!

เป็นไปไม่ได้หรอก

ถ้าเป็นแบบนี้ นางคงตบเย่แจ๋หยิ่งตายไปแล้ว

“เขาไปตอนไหน?” หลานเยาเยาถามอ่อนแรง

“แน่นอนว่าต้องหลังฟ้าสางสิ! เสด็จอาเป็นผู้ชายคนแรกของเจ้า เจ้าก็เป็นผู้หญิงคนแรกของเสด็จอา หลังจากคืนนึงแล้วอารมณ์ยังค้าง

บทที่ 124

ตอนที่ 124 หนทางการไล่ตามเมียยังอีกยาวนาน

“เจ็บไหม?” เขาดูเหมือนถามอย่างห่วงใย

“ไม่เจ็บได้รึ? เลือดออกแบบนี้” หลานเยาเยากัดฟันตอบ

นางเช็ดๆรอยเลือดบนไหล่แต่พอเช็ดสะอาดเลือดก็ซึมออกมาอีกก็ยิ่งขุ่นเคือง

แม้เมื่อคืนวานนางจะทิ้งรอยจูบไว้ทั่วตัวเขาแต่นั่นก็แค่ดูดนะนางไม่ได้กัด

น่าโมโหจริงๆ!

ใคร

บทที่ 125

ตอนที่ 125 อ๋องเยาปฏิบัติต่อนางต่างออกไป

น่าสนใจ!

ดังนั้น!

นางจึงรีบมองไปยังหลานเฉินมู๋กับจ้าวซื่อที่นั่งอยู่ตรงข้ามก็พบว่ามีความกังวลในนัยน์ตาของหลานเฉินมู๋ ที่กลัวว่าอ๋องเย่จะไม่พอใจแล้วจิ่นเอ๋อสุดที่รักของเขาจะทนไม่ได้

แต่ทว่า

ก็ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น เขาถึงวางใจ

หลานจิ่นเอ๋อกับอ๋องเย