บทที่ 12

ตอนที่ 12 เข้าจวนอ๋องเย่

“อืม! ข้าทราบแล้ว”

หลานเยาเยานำยาพิษออกมาหนึ่งขวด เปิดฝา แล้วนำยาพิษหยดลงบนเข็มเงิน เช่นนี้ถึงจะออกจากห้องได้อย่างวางใจ

ขอให้ความรู้สึกที่สัมผัสถึงแรงสังหารก่อนหน้านี้ เป็นเพียงการเข้าใจผิดด้วยเถิด

ในไม่ช้า

หลานเยาเยาถอดหมวกผ้าคลุมออก ถือกระเป๋าพยาบาลเดินตามท่านหา

บทที่ 13

ตอนที่ 13 โรคประหลาด

ดังนั้น!

หลานเยาเยาจึงค่อยๆเดินตามเสียงนั้นไป จนมาหยุดอยู่ที่ลานเบื้องหน้าที่ดูงดงามนัก

มีหญิงสาวผู้หนึ่งใส่ชุดกระโปรงสีฟ้าอ่อนนอนคว่ำอยู่บนพื้น มีเชือกมัดอยู่รอบตัวเธอทั้งท่อนบนและท่อนล่าง ดูท่าทางอึดอัด สีหน้าซีดเผือดราวกับแผ่นกระดาษ เหม่อมองดูท้องฟ้าด้วยความอ้างว้าง

บทที่ 14

ตอนที่ 14 เงินบันดาลได้ทุกสิ่ง

จื่อซีจะเข้าใจถึงความรู้สึกของหลานเยาเยาในตอนนี้ได้อย่างไร หลานเยาเยากำลังแสดงให้เห็นว่านางกำลังทุกข์อยู่รู้หรือไม่?

ตอนนี้พวกที่ขาดแคลนเงินทองของใช้ล้วนเป็นพี่ใหญ่ พวกขอทานเหล่านี้ทำตัวไม่แตกต่างจากลูกหลาน กลัวว่าเวลาคนอื่นไม่สบายใจก็จะไม่ให้ พอถึงเวลาก็มักจ