บทที่ 100

ตอนที่ 100 หลอกลวง? ไม่หลอกลวง

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

หลานเยาเยาไม่สามารถต้านทานสิ่งล่อใจ ได้ตามเย่แจ๋หยิ่งไปที่หลังเขา มองเห็นสายน้ำสายหนึ่งไหลออกมา

เสียงน้ำดังติงตงติงตง เหมือนเสียงเปียโนแว่วมา

“นี่ไหลออกมาจากน้ำพุดอกเหมยเหรอ?” หลานเยาเยาถามด้วยความสงสัย

เย่แจ๋หยิ่งตอบ “อืม”ทีหนึ่ง จากนั้นก

บทที่ 101

ตอนที่ 101 จูบที่ไม่ได้ตั้งใจ

“ว้า เนื้อเสร็จแล้วหอมจังเลย！ขอข้าลองชิมก่อนนะ ส่วนเจ้าเชิญตามสบายเลย。”

เนื้อที่อยู่ในหม้อเขาอยากลองชิมรสชาติมานานแล้ว เมื่อเคลียปัญหาเสร็จ หลานเยาเยารีบลงมือรับประทานอาหารทันที

เย่เจ๋หยิ่งไม่ได้กิน เขามองเธออยู่เงียบๆ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

ใช้เวลาไม่นาน

บทที่ 102

ตอนที่ 102 ตัวจริงของฮองเฮา

“คำนับพระชายาเย่！”

“ลุกขึ้นเถิด！”

มื่ออยู่ในพระราชวัง หลานเยาเยาต้องวางตัวให้เหมือนพระชายาเย่ หลังจากที่พวกเขาคำนับเสร็จ นางก็พูดขึ้นมาว่า

“พวกเจ้าไปรอที่ด้านนอกก่อน！”

“รับทราบ！”

นิสัยของจื่อซีถึงแม้จะเป็นคนเปิดเผย แต่สำหรับหมอที่มีวิชาสูงส่งย่อมมีนิสัยแปลกๆ ซ