บทที่ 231 เดาไม่มีผิด

แขกที่มาร่วมงานต่างพากันจ้องมองที่จอภาพสักพักหนึ่งจึงมีปฏิกิริยาตอบรับ สุภาพสตรีล้วนเขินอายพากันปิดตาร้องเสียงดังด้วยความตกใจ ส่วนสุภาพบุรุษทั้งหลายมีกิริยาแตกต่างกันไป บางท่านไม่กล้าดู และมีบางท่านมองตาค้างที่จอภาพ ดูไปพูดคุยแลกเปลี่ยนความเห็นกันไป“นี่มันชักจะไปกันใหญ่แ

บทที่ 232 แล้วแต่เธอ

นภนัยหลับตาลง หยดน้ำตาหลั่งไหลออกมาเต็มไปทั่วใบหน้า ไหลลงมาจนถึงชุดหรูหราที่เธอสวมใส่

เมื่อลืมตาขึ้นมา นัยน์ตาของเธอแดงก่ำ“ภัสกรณ์ นี่เป็นความแค้นส่วนตัวระหว่างคุณกับฉัน ทำไมคุณถึงได้ไปลงที่คุณพ่อของฉันล่ะ! จิตใจของคุณทำด้วยอะไรหา ทำไมถึงได้โหดร้ายขนาดนี้!”

บทที่ 233 ประหลาดใจได้อีก

นีรชาหัวเราะเยาะ“ฉันก็พูดไปอย่างนั้นแหละ คุณอย่าคิดมากสิ”

นรุตม์รีบวิ่งเข้ามาปกป้องจันทร์ฉายไว้ในอ้อมแขน นีรชากับภัสกรณ์ดูเหมือนทะเลาะกัน แท้จริงแล้วรักกันหวานซึ้งตลอด

นภนัยกำลังมองอยู่ เลือดในตัวพลุ่งพล่าน รู้สึกเลี่ยนในลำคอ

ความโกรธแค้นคว