บทที่ 229 อากาศแปรปรวน

งานพิธีหมั้นนั้นไม่ได้ยุ่งยากอะไรเหมือนกับงานแต่ง ขั้นตอนพิธีการผสมผสานระหว่างประเพณีทางตะวันออกและตะวันตก หลังจากว่าที่บ่าวสาวแลกแหวนหมั้นซึ่งกันและกันแล้ว ก็เชิญพ่อแม่ของนภนัยกล่าวคำอวยพร พิธีการแต่ละขั้นผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

จันทร์ฉายที่นั่งอยู่บนเก้าอ

บทที่ 230 การแสดงฉากหนึ่ง

นีรชาตกใจสุดขีด ต่อสู้ขัดขืนตามสัญชาตญาณตัวเอง ส่งเสียงร้องดังลั่น ทันใดนั้นได้กลิ่นกายที่คุ้นเคยของผู้ชายคนนั้น

หันหลังกลับไปมอง ที่แท้เป็นภัสกรณ์นั่นเอง

เมื่อเห็นว่านีรชารู้ว่าเป็นเขาแล้ว ภัสกรณ์ก็ยังไม่ยอมปล่อยอยู่ดี ลากเธอถอยไปถึงทางเด

บทที่ 231 เดาไม่มีผิด

แขกที่มาร่วมงานต่างพากันจ้องมองที่จอภาพสักพักหนึ่งจึงมีปฏิกิริยาตอบรับ สุภาพสตรีล้วนเขินอายพากันปิดตาร้องเสียงดังด้วยความตกใจ ส่วนสุภาพบุรุษทั้งหลายมีกิริยาแตกต่างกันไป บางท่านไม่กล้าดู และมีบางท่านมองตาค้างที่จอภาพ ดูไปพูดคุยแลกเปลี่ยนความเห็นกันไป“นี่มันชักจะไปกันใหญ่แ