บทที่ 208 สีดวงตาที่เข้มขึ้น

พยาบาลเดินเข้ามาเปลี่ยนยา มองเห็นภัสกรณ์และนีรชาเข้ามาเฝ้าดูอาการอยู่ในห้อง จึงมีอาการไม่พอใจเกิดขึ้น เล็กน้อย“พวกคุณไม่ต้องมาคอยเฝ้าในนี้นะคะ เด็กจำเป็นต้องพักผ่อนเป็นเวลานาน ในห้องนี้มีเครื่องมือ อิเล็กทรอนิกส์คอยช่วยแจ้งเตือนถ้าหากยาหมด หรือเมื่อต้องการการตรวจสอ

บทที่ 209 หนึ่งครอบครัวมีเราสามคน

ในเวลาเช้าตรู่ นีรชาตื่นขึ้นมาแต่เช้า พบว่าตัวเองนอนหลับไปบนโซฟา ภัสกรณ์ก็นอนพิงอยู่ที่ด้านข้างของเธอ แขนของเขาโอบกอดเอวของเธอไว้แน่น

นีรชาเอามือตีที่หัวของตัวเอง เมื่อวานเหนื่อยมากจริงๆ เธอคิดแค่ว่าจะนั่งพักบนโซฟา ไม่คิดเลยว่

บทที่ 210 ตามกำหนดการ

บทที่นภนัยกำลังเดินเข้ามา ใบหน้าของภัสกรณ์ และนีรชาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ปาลกำลังกอดคอของนีรชา เป็น ภาพที่อบอุ่น อบอุ่นมากจริงๆ

นภนัยพยายามอย่างมากที่จะเก็บความเกลียดชังไว้ในใจ และทำเป็นแต่งเติมรอยยิ้มบนใบหน้า“สวัสดีตอนเช้า จ้ะ ภัสรกรณ์ หนูปาล”