บทที่ 153 เสแสร้งต่อไปสิ

เห็นนีรชายังคงยืนงง ภัสกรณ์ยื่นมือไปแหย่หน้าเธอ : “ กินอาหารฝีมือเธอแค่มื้อเดียวเองนะ คงไม่ต้องเสียใจแบบนี้ก็ได้ ? ”

นีรชาพูดไม่ออก ก้มหัวแล้วหยิบของในถุงออกมาจัดการอย่างเงียบๆ

ไตร่ตรองมานาน เพิ่งจะกล้าเอ่ยปาก : “ ถ้าอย่างนั้น คุณกินข้าวเสร็จจะกลับออ

บทที่ 154 หน้าไม่อาย

กลิ่นหอมฟุ้งของซุปเห็ดหอมลูกชิ้นเนื้อวัว ปลาทอดกระเทียม ผัดผัก แล้วก็ยังมีมะเขือเทศผัดไข่ วางอยู่แน่นเต็มโต๊ะอาหารเล็กๆเลยทีเดียว

สีสันดูน่ากิน ดูแล้วทำให้หิวขึ้นมาเลย

ภัสกรณ์พึงพอใจกับอาหารบนโต๊ะ แล้วลูบหัวนีรชาอีกครั้ง : “ มีการพัฒนาขึ้น ไปอยู่ต่างประเ

บทที่ 155 ค่อยๆเก็บของ

ล้อเล่น ! เธอจะโกรธกับเรื่องไร้สาระแบบนี้ของเขาได้ยังไง ?

ในใจของนีรชาคิดแบบนั้น ใบหน้าท่าทางจริงใจมากๆ : “ ไม่นะ ฉันแค่รู้สึกว่า ชีวิตของพวกคุณก็ลำบากเหมือนกัน ”

ภัสกรณ์ไม่คิดว่าเขาจะพูดออกมาแบบนี้ นิ่งไป หลังจากนั้นจูบไปที่หน้าผากของเธอ : “ ยังดี ไม่