บทที่ 123 หันพร้อมกัน

ได้ยินคำพูดของนรุตม์ จันทร์ฉายก็ตกใจขึ้นมา “น้ำ ดีเลย! เธอจะเป็นอิสระแล้ว! ต่อไปเธอจะมีชีวิตเป็นของตัวเองแล้ว!”

คำพูดอวยพรได้ยินไปถึงในหูของภัสกรณ์ แสดงถึงความประชดประชนเป็นอย่างมาก ดวงตาที่ดุดันจ้องเอาเป็นเอาตายที่นีรชา หน้าตาที่เคร่งขรึมกลับไม่มีอาการอย่างไรเล

บทที่ 124 อยากจับแต่แกล้งปล่อย

“แทน เป็นอะไร?” นรุตม์ถามอย่างเป็นห่วง

“นี่ยังต้องถาม ท่านประทานต้องโกรธพวกเราสามคนแน่ๆที่นินทาถึงความเย็นชาของเขา” จันทร์ฉายพูดอย่างแน่วแน่ ความคาดการณ์มีความน่าเชื่อมั่นมาก

นรุตม์ยิ้ม มีแต่จันทร์ฉายเท่านั้นที่คิดเรียบๆแบบนี้ ดวงตาของภัสกรณ์จ้องท

บทที่ 125 จูบที่เฝ้าคิดถึง

ย้ายของไปที่บ้านของเขาเหรอ? ได้ยินคำพูดของนีรชา ภัสกรณ์ถึงกับใจหยุดเต้น

เธอร้อนรนทนไม่ไหวที่จะแยกความสัมพันธ์กับเขา? ดวงตาที่คมกริมของภัสกรณ์เต็มไปด้วยความโกรธ ใบหน้าที่หล่อเหลาดูเย็นชากว่าเดิม เงียบและไม่พูดอะไร

นีรชาจ้องที่ภัสกรณ์อย่างระมัดระวัง