บทที่ 79 ดวงใจนารี

หลี่เฉินเย่นขมวดคิ้วหันกายไปด้านข้างมองชูเซี่ยที่ยังคงหลับไหลแต่สีหน้าดูเคร่งเครียดราวกับกำลังตกอยู่ในฝันร้ายอยู่ข้างกายเขา ชายหนุ่มยกมือหนาขึ้นตบที่ไหล่บอบบางเบาๆราวกับกำลังขับกล่อมนางให้หลับฝันดี จากนั้นใบหน้าหล่อเหลาก็โน้มใบหน้าไปจุมพิตที่ริมฝีปากอิ่มเบาๆ “นอนต่อเถิดเด็ก

บทที่ 80 ไม่เชื่อว่าจะมีเรื่องเช่นนั้น

ร่างกายของฉ่ายเวินฟื้นตัวได้ไวมาก ภายในเวลาเพียงแค่สิบวันนางก็สามารถลงจากเตียงเดินไปไหนมาไหนได้แล้ว แต่เพราะร่างกายจะยังอ่อนแออยู่บ้างจึงได้รับอนุญาติเพียงแค่เดินไปมาในเรือนของตนเท่านั้น แต่เพียงเท่านั้นก็ยังเป็นเรื่องที่น่ายินดีของใครหลายๆคนอยู่ดี

บทที่ 81 ขนมมีพิษ

ชูเซี่ยกินยาถอนพิษไปหลายวัน หลี่เฉินเย่นเห็นว่าสีหน้าของนางยังค่อนข้างซีดอยู่ แถมหน้าผากยังดูดำขึ้น ก็รีบสั่งให้จูเก๋อหมิงตรวจชีพจรชูเซี่ยอีกครั้ง

จูเก๋อหมิงมาที่จวนอ๋องเพื่อตรวจชีพจรให้ชูเซี่ย เขาจับชีพจร พลางขมวดคิ้ว ท้ายที่สุดก็ปล่อยมือชูเซี่ยแล้วเอ่ยถาม “สองวันน