บทที่ 665 ประสบกับเรื่องไม่ดี

เมื่อเห็นท่าทีที่หนักแน่นขององค์หญิงเวินซือ หลี่เฉินเย่นก็มิได้เอ่ยอันใดอีก เขาเพียงแค่หมุนตัวหันไปเอ่ยกับผู้ที่เขาพูดคุยอยู่ก่อนหน้านี้ด้วยรอยยิ้ม ราวกับว่าองค์หญิงเวินซือมิได้มีตัวตนอยู่ และแน่นอนว่าองค์หญิงก็มิได้รออยู่ที่ตรงนั้น เพราะว่าในหัวสมองของนางกำลังคิดเกี

บทที่ 666 วีรบุรุษช่วยชีวิต

ท่าทีขององค์หญิงเวินซือ ทำให้หัวใจของสวีฉางชิงรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมายิ่งกว่าเดิม แต่ทว่าเขายังคงสงบนิ่ง ก่อนจะเอ่ยออกมาหนึ่งประโยค “องค์หญิง เจ้าสมยอมข้าเถิด เพียงแค่เจ้ายอมเชื่อฟังข้า ข้าจะทำดีกับเจ้า....”

องค์หญิงเวินซือจ้องมองสวีฉางชิงด้วยรอยยิ้ม แต่ทว่าสวีฉางชิ

บทที่ 667 สามารถไม่มีมารยาทได้

หลังจากที่ลู่กงกงพาสวีฉางชิงออกไป โถงห้องนอนก็เหลือเพียงองค์หญิงเวินซือและหลี่เฉินเย่น

"ข้า ... " องค์หญิงเวินซือชนะขมวดคิ้ว ร่างกายที่ร้อนรุ่มพิงไปบนร่างกายของหลี่เฉินเย่น นางต้องการเอ่ยขอบคุณ แต่ทว่ายังมิทันได้เอ่ยออกมานางก็ตกอยู่ในความสับสนอีกครั้ง