บทที่590จูพี

“จิงโม่เจ้าเอามาได้อย่างไร?เจ้ารู้ไหมว่าเจ้าเอาอะไรมา?ป้ายเสืยเลยนะเนี้ย”มองดูตราประทับเสือที่ตนอยากได้มาตลอดก็มาอยู่ตรงหน้าซูเหย่นดีใจจนจะเป็นบ้าเขาดีใจจนไปนั่งอยู่ข้างเตียงที่จิงโม่กำลังนอนหลับอยู่จนอยากให้นางตื่นขึ่นมาดีใจกับตัวเอง

ทำงานสำเร็จแล้วจิงโม่รู้สึกแค่ว่าเหนื่อยมา

บทที่591ไปถวายความตาย

จิงโม่ถูกส่งตัวกลับไปยังนครปักกิ่งในยามที่นางหลับก่อนออกเดินทางหลี่ฉางอันกำชับกับเฉินต้าฮันซ้ำแล้วซ้ำเล่าสำหรับการกำชับพวกเขายืดอกรับประกันว่าอย่างไรเสียก็จะทำหน้าที่ให้สำเร็จอย่างเป็นที่น่าพอใจแต่ทว่าเมื่อจิงโม่ตื่นขึ้นมาเฉินต้าฮันได้เห็นดวงตาที่สดใสคู่นั้นของนางเขาก็รู้สึ

บทที่592เผชิญหน้ากับเฉินหยวนชิ่ง

“ฉันถูกผู้คนจากแคว้นจื่อสวี้ทิ้งไว้ให้อยู่ในเมืองซ่างลี่สองวันนั้นมันช่าง....”ราวกับว่าจิงโม่คิดถึงสิ่งที่น่าเศร้าที่อยู่ในหัวใจของนางหลังจากเอ่ยจบนางก็ไม่ลืมที่จะถอนหายใจออกมา

“พวกเขารังแกพระองค์ใช่หรือไม่พะยะค่ะ?พวกสัตว์ร้ายที่แคว้นจื่อสวี้ไม่เคยมองประชาช