บทที่546อาจารย์มาแล้ว

“เพราะอะไรกัน?ข้าเป็นแม่ของรัชทายาทและเป็นองค์หญิงหนานจ้าวเจ้าไม่กลัวเสด็จพ่อข้าหรือยังไง……”

มองดูสีหน้าหลี่เฉินเย่นที่อยากจะฆ่าตัวเองเต็มทีสายตาที่ดุร้ายและเย็นชาทำเอาฉ่ายเวินเริ่มกลัวแต่ว่านางก็ยังทำใจกล้าเงยหน้าและมองเข้าไปที่ตาของหลี่เฉินเย่น

แม้นางจะไม่เข้า

บทที่547อาจารย์ก็ไม่มีวิธีเหมือนกัน

“เพราะหลี่อวิ๋นลี่พอหาข้าเจอเขาก็ร้องไห้อย่างหนักบอกว่าเขารู้สึกผิดที่เมื่อก่อนเคยทำเรื่องไม่ดีเอาไว้เขาแค่อยากจะชดใช้ให้เจ้ากับหลี่เฉินเย่นเขาบอกว่าตัวเองสืบหามานานถึงจะรู้ความลับของฉ่ายเวินถ้าบอกความลับนั้นออกมาจะส่งผลร้ายต่อที่ประชุมข้าก็อยากเห็นเจ้าได้ดีก็

บทที่548อาจารย์แก้แค้น

ตอนนี้ชูเซี่ยเข้าใจดีว่าร่างกายของตัวเองเป็นยังไงแม้นางจะเสียเลือดไปทั้งหมดนางก็ไม่อาจคลอดเด็กคนนี้ออกมาได้ยิ่งไปกว่านั้นคนหลายพันคนกำลังรอยาถอนพิษและเลือดนางให้นางไปช่วยชีวิตอยู่

ชูเซี่ยยิ้มอย่างลำบากต่อหน้าอาจารย์นางทำใจที่จะตานไปพร้อมเด็กในท้องแล้วการกลับมาของอาจา