บทที่545โรคไข้หวัดมีอาการชะลอตัว

พิษของหลวี่หนิงถูกถอนแล้ว

โรคในเก้อโจวแพร่ระบาดขึ้นเรื่อยๆภายในเมืองก็มีโรคนี้แพร่ระบาดเช่นกันหลี่เฉินเย่นวางแผนป้องกันไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรเพราะพิษนี้ถ้าคนวางยาไม่หยุดก็ไม่มีวิธีควบคุมมันได้

คนในเมืองตอนนี้อันตรายมากหลี่เฉินเย่นก็สั่งให้หมอหลวงคิดวิธ

บทที่546อาจารย์มาแล้ว

“เพราะอะไรกัน?ข้าเป็นแม่ของรัชทายาทและเป็นองค์หญิงหนานจ้าวเจ้าไม่กลัวเสด็จพ่อข้าหรือยังไง……”

มองดูสีหน้าหลี่เฉินเย่นที่อยากจะฆ่าตัวเองเต็มทีสายตาที่ดุร้ายและเย็นชาทำเอาฉ่ายเวินเริ่มกลัวแต่ว่านางก็ยังทำใจกล้าเงยหน้าและมองเข้าไปที่ตาของหลี่เฉินเย่น

แม้นางจะไม่เข้า

บทที่547อาจารย์ก็ไม่มีวิธีเหมือนกัน

“เพราะหลี่อวิ๋นลี่พอหาข้าเจอเขาก็ร้องไห้อย่างหนักบอกว่าเขารู้สึกผิดที่เมื่อก่อนเคยทำเรื่องไม่ดีเอาไว้เขาแค่อยากจะชดใช้ให้เจ้ากับหลี่เฉินเย่นเขาบอกว่าตัวเองสืบหามานานถึงจะรู้ความลับของฉ่ายเวินถ้าบอกความลับนั้นออกมาจะส่งผลร้ายต่อที่ประชุมข้าก็อยากเห็นเจ้าได้ดีก็