บทที่511การเคลื่อนไหวของฉองเหลา

"วางใจเถิดพ่อของพวกเจ้ามิได้อ่อนแอพ่อก็ยังเป็นท่านพ่อของเจ้าเสมอและรักได้เพียงท่านแม่ของเจ้าเท่านั้น"หลี่เฉินเย่นค้อมตัวลงพลางลูบไปที่ศีรษะของจิงโม่เบาๆ

“แต่ว่าท่านพ่อเพคะหญิงสาวผู้นั้นต้องการเพียงพระองค์ไม่มีทางแล้วเพคะหม่อมฉันทำได้เพียงนำตัวอนุชาให้กับนางเ

บทที่512พวกเจ้าทำได้ดีมาก

เมื่อยามที่ชูเซี่ยตื่นขึ้นมาอีกครั้งจากการหลับใหลก็ได้พบกับใบหน้าที่เย็นชาและตึงเครียดของหลี่เฉินเย่นและใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาของจิงโม่

ชูเซี่ยแตะที่หน้าผากของตนมิมีอาการป่วยไข้และมิได้รู้สึกปวดศีรษะดังนั้นนางคงจะสลบไปเพราะความอ่อนล้าหลี่เฉินเย่นและจิงโม่มิค

บทที่513อนาคตอันงดงาม

“เฉินเย่นการที่มีฉองเหลาอยู่กับฉ่ายเวินที่นั่นเป็นสิ่งที่ดีสำหรับพวกเรานะเพคะ”ชูเซี่ยมองเห็นความตื่นตระหนกของหลี่เฉินเย่นและจิงโม่

“ดินแดนของเสือและหมาป่ามิใช่ว่าเป็นผลดีต่อฉองเหลาหรือเพคะ?”ชูเซี่ยเพิ่งจะเอ่ยจบหลี่เฉินเย่นก็เข้าใจในความหมายของนางในทันทีชูเซี่ยต้องการจ