บทที่472ชูเซี่ยโดนยาพิษ

“ยังไงก็ต้องรอให้เจ้าอาการดีขึ้นก่อนถึงแม้ข้าจะแก้พิษซ่ารื่อสื่อได้แต่การแก้พิษนั้นก็ต้องใช้เวลาข้าทนดูพันธมิตรของตนไปทำงานให้พวกข้าด้วยร่างกายที่ยังป่วยไม่ได้หรอก”ชูเซี่ยอธิบาย

หากพูดถึงการดำเนินแผนการของพวกเขานั้นไม่มีใครทุกข์ร้อนเท่าชูเซี่ยอีกแล้วล่ะ

หลันกุ

บทที่473การแสดงที่ดีเรื่องหนึ่ง

หลันกุ้ยเฟยก็มองฝ่าบาทอย่างเศร้าสร้อยในที่สุดก็พูดอย่างกล้าๆกลัวๆว่า“ฝ่าบาทแค่ข่าวลือก็ทำให้ท่านเข้าใจข้าน้อยผิดได้อย่างงั้นรึจริงที่ข้าน้อยเคารพรักในฝ่าบาทแต่ก็รู้ในความรู้สึกที่ฝ่าบาททรงมีต่อพี่สาวชูเซี่ยรักใครก็ต้องรักคนหรือสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเขาด้วยอย่างไรเสี

บทที่474กลายเป็นเป้าสายตาของหลันกุ้ยเฟย

หลันกุ้ยเฟยมองดูเหลียงกุ้ยเฟยพูดเสียงเบาว่า“น้องสาวในสายตาของเจ้าแล้วข้าเป็นคนแบบนี้เองรึเจ้ารู้อยู่เต็มอกว่าที่ข้าทำไปทั้งหมดเพื่อ......”

“พี่สาวเจ้าทำสิ่งเลวร้ายแบบนี้เพื่อใครอีกล่ะเจ้าทำเพื่อตนเองทั้งนั้นฝ่าบาททรงเอ็นดูเจ้าเจ้าก็เลยลืมสถานะของตัวเ