บทที่471เวลาไม่ทัน

“ศิษย์พี่ท่านคิดว่าข้าไม่กล้าฆ่าชูเซี่ยใช่หรือไม่หากไม่ใช่ว่าคำนึงถึงความรู้สึกของท่านหล่อนตายไปนานแล้วล่ะ”

ฉ่ายเวินคิดไม่ถึงเลยว่าสิ่งที่ตนได้รับจะเป็นคำพูดเหยียบหยามเช่นนี้สายตาของเธอเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองเธอตะคอกใส่หลี่เฉินเย่น

เธอไม่ต้องการให้หลี่เฉินเย่นรู้สึ

บทที่472ชูเซี่ยโดนยาพิษ

“ยังไงก็ต้องรอให้เจ้าอาการดีขึ้นก่อนถึงแม้ข้าจะแก้พิษซ่ารื่อสื่อได้แต่การแก้พิษนั้นก็ต้องใช้เวลาข้าทนดูพันธมิตรของตนไปทำงานให้พวกข้าด้วยร่างกายที่ยังป่วยไม่ได้หรอก”ชูเซี่ยอธิบาย

หากพูดถึงการดำเนินแผนการของพวกเขานั้นไม่มีใครทุกข์ร้อนเท่าชูเซี่ยอีกแล้วล่ะ

หลันกุ

บทที่473การแสดงที่ดีเรื่องหนึ่ง

หลันกุ้ยเฟยก็มองฝ่าบาทอย่างเศร้าสร้อยในที่สุดก็พูดอย่างกล้าๆกลัวๆว่า“ฝ่าบาทแค่ข่าวลือก็ทำให้ท่านเข้าใจข้าน้อยผิดได้อย่างงั้นรึจริงที่ข้าน้อยเคารพรักในฝ่าบาทแต่ก็รู้ในความรู้สึกที่ฝ่าบาททรงมีต่อพี่สาวชูเซี่ยรักใครก็ต้องรักคนหรือสิ่งที่เกี่ยวข้องกับเขาด้วยอย่างไรเสี