บทที่ 460 พิษอีกชนิดหนึ่ง

“เชียนซาน สุดท้ายแล้วพิษของหลวี่หนิงจะสามารถแก้ได้ไหมข้าก็ไม่มั่นใจ แต่ว่าข้าสามารถปกป้องชีวิตเจ้าได้ แม้ว่าครั้งนี้พวกเราแก้พิษไม่ได้ วันหลังก็ยังมีโอกาสอยู่” ชูเซี่ยเองก็ไม่อยากจะพูดว่าอาจจะปรากฏภาพความล้มเหลว แต่ว่าไม่ว่าหมอคนไหนก็ไม่สามารถรับประกันว่าการรักษาของตัวเ

บทที่ 461 ชีพจรเหมือนเคยเห็นมาก่อน

“ได้ เราจะไม่ยอมแพ้” ถึงแม้จะไม่รู้ว่าพิษในร่างกายเมื่อมันกระเริบจะทรมานแค่ไหน ในสายตาของหลวี่หนิง เพียงแค่ได้อยู่กับเชียนซาน ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหนเชาก็ทนได้

“ข้าให้คนส่งพวกเจ้ากลับไปก่อน พิษในร่างกายเค้าสามารถเอาออกได้ มันคือเรื่องที่ดี”จูเก๋อหมิงบอกพวกเข

บทที่ 462 เห็นการเติบโตของเด็กๆ

“ท่านอาจารย์ ข้าแค่รู้สึกตั้งใจไปหน่อยจนลืมไปเลย ต่อไปข้าจะระวังมากกว่านี้”อานเหยียนพูดอธิบายด้วยรอยยิ้ม พูดจบจึงเดินจากไป

ชูเซี่ยพอเห็นอานเหยียนเดินจากไป ในใจมีคำพูดมากมายที่พูดไม่ออก เค้าได้ลูกศิษย์ที่ดีมากจริงๆ แต่อานเหยียน

ผู้ที่หลงใหลในวิชาแพทย์