บทที่ 396 ปิดล้อม

“นายหญิงพวกเรารีบหนีกันก่อนเถิดเจ้าค่ะ ไม่เช่นนั้น...”

ครั้งนี้พวกเขาเดินทางมาเมืองเก้อโจวเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ไม่มีทางที่จะสู้กับกองทัพทั้งกองของเมืองเก้อโจวได้เลย ตอนนี้หนทางรอดเดียวของพวกนางคือต้องหนีออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

แต่หากว่าพวกนางเลือกจะหนีก็เหมือนเป็น

บทที่ 397 บาดเจ็บ

“ถึงตอนนั้นอย่าว่าแต่พวกเจ้าที่มาปิดล้อมที่นี่เลย ทั้งกองทัพเมืองเก้อโจวก็คงต้องรับผิดชอบในการกระทำในวันนี้ของพวกเจ้าด้วยเช่นกัน” ชูเซี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงสบายๆแต่ว่าทุกคนต่างก็รู้ดีว่านางกำลังพูดเรื่องจริง

หากฝ่าบาททรงกริ้วเมื่อใดทหารหลายพันนายต้องถูกประหารทันที

ไม่ว

บทที่ 398 หน้าประตูเมือง

“ข้ารู้ว่าไม่ใช่ฝีมือเจ้า เป็นฝีมือคนด้านหลังเจ้าที่ผลักมือเจ้าต่างหากเล่า” ชูเซี่ยยิ้มซีดเซียวให้แม่ทัพผู้นั้นก่อนจะตวัดสายตาเย็นชาไปทางชายผู้หนึ่งที่อยู่ด้านหลังเขา

ชายผู้นั้นเมื่อเห็นว่าชูเซี่ยมองมาทางตนเองก็คิดจะหลบหนี นึกไม่ถึงว่าเชียนซานไวกว่าเขาก้าวหนึ่ง นางท