บทที่ 395 ความเหี้ยมโหดของหลี่อวิ่นลี่

“เชียนซาน เจ้าคิดว่าหากข้าให้คู่แฝดของข้าอยู่ในวังกับเฉินเย่นแล้วข้าค่อยกลับไปอยู่เมืองหนานซานดีหรือไม่”

“ก็ไม่ยังไงเจ้าค่ะ ท่านก็แค่เอาชีวิตอีกครึ่งหนึ่งของฝ่าบาทจากไปด้วยเท่านั้น” คำพูดซื่อตรงของเชียนซานเหมือนมีดที่แทงเข้ากลางใจของชูเซี่ย

“นายห

บทที่ 396 ปิดล้อม

“นายหญิงพวกเรารีบหนีกันก่อนเถิดเจ้าค่ะ ไม่เช่นนั้น...”

ครั้งนี้พวกเขาเดินทางมาเมืองเก้อโจวเพียงไม่กี่คนเท่านั้น ไม่มีทางที่จะสู้กับกองทัพทั้งกองของเมืองเก้อโจวได้เลย ตอนนี้หนทางรอดเดียวของพวกนางคือต้องหนีออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

แต่หากว่าพวกนางเลือกจะหนีก็เหมือนเป็น

บทที่ 397 บาดเจ็บ

“ถึงตอนนั้นอย่าว่าแต่พวกเจ้าที่มาปิดล้อมที่นี่เลย ทั้งกองทัพเมืองเก้อโจวก็คงต้องรับผิดชอบในการกระทำในวันนี้ของพวกเจ้าด้วยเช่นกัน” ชูเซี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงสบายๆแต่ว่าทุกคนต่างก็รู้ดีว่านางกำลังพูดเรื่องจริง

หากฝ่าบาททรงกริ้วเมื่อใดทหารหลายพันนายต้องถูกประหารทันที

ไม่ว