บทที่ 392 ไม่มีวันถอดใจ

“ข้ามาที่นี่ก็เพราะลูก หากว่าข้าไม่พบตัวเขาข้าก็จะไม่ทำอะไรทั้งนั้น ท่านฆ่าข้าก็ไม่มีประโยชน์”หลิวเยนกล่าวอย่างแน่วแน่แต่ทว่าในใจกลับสิ้นหวัง

ว่านเหลียงบอกกับนางเมื่อวานว่าขอเพียงนางพบลูกว่านเหลียงก็สามารถช่วยเหลือลูกของนางออกไปได้แต่ตอนนี้หลี่อวิ่นลี่กลับไปยอมให้นาง

บทที่ 393 ไม่มีวิธีอีกแล้ว

“นี่ท่านแอบอ่านจดหมายของข้าหรือ ท่านมัน...” ผู้ชายที่น่ารังเกียจผู้นี้แอบอ่านจดหมายลับของนางงั้นหรือ ว่านเหลียงทั้งโกรธทั้งอาย

อ๋องเก้าลอบมองท่าทางหัวฟัดหัวเหวี่ยงของว่านเหลี่ยงก่อนจะค่อยๆขยับกายเข้าใกล้นางช้าๆและเอื้อมมือไปรั้งคอให้นางหันกลับมามองเขา “หากว่าข้าไม

บทที่ 394 โรคเก่ากำเริบ

ในเวลาเดียวกันนั้นด้านชูเซี่ยนางก็มีสังหรณ์ว่าจะมีอันตรายกล้ำกรายเข้ามาใกล้ แต่นางก็ยังไม่อาจทราบได้ว่าครั้งนี้หลี่อวิ่นลี่วางแผนจะจัดการกับนางอย่างๆไร

ยิ่งรอบกายนางดูปกติมากเท่าใดหัวใจของนางก็ยิ่งร้องเตือนถึงความผิดปกติมากขึ้นเท่านั้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแ