บทที่ 34

ความรักของเหล่าสนม

ยามที่ชูเซี่ยและหมอหลวงออกจากห้องเพื่อไปปรึกษาหารือเกี่ยวกับอาการขององค์ชายที่ห้องโถงนั้น นางยังได้ยินเสียงของฮองเฮาเอ่ยขึ้นกับไทเฮาภายในห้อง “เด็กคนนี้ ร่างกายตนเองก็มีบาดแผลอยู่เต็มตัวแท้ๆ แต่ก็ไม่รู้จักดูแลตนเองให้ดี เห็นกันหรือไม่ ดวงตาก็แดงก่ำไปหมด แม้แต่เสีย

บทที่ 35

พบเจอหลี่เฉินเย่น

จี๋เซียงเร่งเดินผ่านอารามหลวงมาจนถึงตำหนักของฮองเฮา เมื่อนางมาถึงก็พบว่าฮองเฮาทรงประทับเอนวรกายอยู่ที่ตั่งเตียงข้างหน้าต่าง จี๋เซียงจึงสั่งให้นางกำนัลคนอื่นๆออกไปจากห้องให้หมด

ฮองเฮาที่ทรงถือตำราเล่มหนึ่งอยู่ในมือเห็นเช่นนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองจี๋เสียงเล็กน้

บทที่ 36

อัมพาต

หลี่เฉินเย่นน้องนิ่งๆอยู่ภายในถ้ำ สภาพของเขายามนี้คล้ายคนที่ที่ไร้ลมหายใจไปแล้วเสื้อผ้าที่เคยทำจากไหมชั้นดีก็ขาดวิ่นมีรอยเลือดอยู่เต็มไปหมด เมื่อเขาเห็นคนเดินเข้ามาในคราแรกก็ตื่นตระหนก ทว่าเมื่อเห็นว่าผู้มาใหม่คือเจิ้นหยวนอ๋อง เขาก็ผ่อนลมหายใจออกมา “ข้าไม่เป็นไร!”

เ