บทที่ 33 รักษาองค์ชายน้อย

ไทเฮาและฮองเฮาเองก็ทรงเสด็จมาอารามชูหยางกับนางด้วยเช่นกัน เมื่อมาถึงอารามหลวงหยงเฟยที่คอยเฝ้าดูอาการขององค์ชายอานเหยียนไม่ห่างก็พบนางกำนัลหลวงที่ค่อยๆประคองชูเซี่ยเข้ามา นางไม่ได้เอ่ยถามอาการชูเซี่ยก็รีบเอ่ยขึ้น “หยิง หลง เจ้ามาก็ดีแล้วรีบมาดูอาการอาเหยียนเร็วเข้า

บทที่ 34 ความรักของเหล่าสนม

ยามที่ชูเซี่ยและหมอหลวงออกจากห้องเพื่อไปปรึกษาหารือเกี่ยวกับอาการขององค์ชายที่ห้องโถงนั้น นางยังได้ยินเสียงของฮองเฮาเอ่ยขึ้นกับไทเฮาภายในห้อง “เด็กคนนี้ ร่างกายตนเองก็มีบาดแผลอยู่เต็มตัวแท้ๆ แต่ก็ไม่รู้จักดูแลตนเองให้ดี เห็นกันหรือไม่ ดวงตาก็แดงก่ำไปหมด แม้แต่เสียงก

บทที่ 35 พบเจอหลี่เฉินเย่น

จี๋เซียงเร่งเดินผ่านอารามหลวงมาจนถึงตำหนักของฮองเฮา เมื่อนางมาถึงก็พบว่าฮองเฮาทรงประทับเอนวรกายอยู่ที่ตั่งเตียงข้างหน้าต่าง จี๋เซียงจึงสั่งให้นางกำนัลคนอื่นๆออกไปจากห้องให้หมด

ฮองเฮาที่ทรงถือตำราเล่มหนึ่งอยู่ในมือเห็นเช่นนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองจี๋เสียงเล็กน้อย